درس شرح فصوص، جلسه ی سوم: مقدمه قیصری

درس شرح فصوص، جلسه ی سوم: مقدمه قیصری

آقا رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله نیز می‌فرمایند: «انی تارک فیکم الثقلین…» این حدیث بیانگر این است که در حقیقت رونق و فرازندگی کتاب به سنت است. بنابراین دین هم با علمای ربّانی و دینی رونق و شکوفا می‌یابد. بدین‌صورت که در هر زمان از تاریخ که عالمان دینی، چهرهای درخشانی داشته باشند، دین حق نیز نورانی و زنده است و در هر زمان عالمان دینی ضعیف و سست باشند و تنها چهرهٔ ظاهری از دین، تقوا و حق‌خواهی داشته باشند، غبار، ضعف، کاستی و سستی دین الهی را فرا خواهد گرفت و ثمره‌ای جز دین‌گریزی برای مردم آن زمان به دنبال نخواهد داشت و دین حق به نابودی کشانده می‌شود.

 

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

درس شرح فصوص، جلسه ی سوم

قیصری و توفیق محضر استادی قابل

در بیان مقدمه، قیصری عنوان می‌کند که خداوند به من عنایت کرد و دلم را به نور بصیرت روشن نمود. توفیق حق مرا به محضر استادی لایق سپرد و کتاب فصوص را نزد ایشان قرائت کردم. با آن‌که جمعی چند از شاگردان وی بودیم اما کسی که دلش به نور حق روشن شد من بودم و پی بردم که به علوم و غرایبی دست یافته‌ام که قبلا نمی‌دیدم و به آن حقایق آگاه نبودم.

ادعای بی‌اساس خاتمیت ولایت؛ خطای محی الدین

قیصری در مقدمهٔ شرح خود، لقب خاتم الولایه المحمدیه (صلوات علیه و علی اله اجمعین) را که خود محی‌الدین به خود نسبت داده را مطرح می‌کند. این عنوان را محی‌الدین نسبت به خود در جابه‌جای کتاب‌ها و در کتاب فصوص هم مطرح می‌کند. ما به‌طور مفصل بحث خواهیم کرد که این حرف و ادعا بسیار بی‌اساس و نادرست است. در حقیقت، خاتم الولایه النبویه، آقا امیر المومنین علی علیه‌السلام است. ایشان مقام ختم باب ولایت را دارا می‌باشند و آقا امام زمان علیه‌السلام ختم الختم ولایت در ناسوت می‌باشد. ظهورِ خاتمیتِ ولایت به ظهورِ ولایت امیر المؤمنین علیه‌السلام است و ظهور ولایت به ایشان ختم می‌شود. همان‌طور که رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند: «لانبی بعدی» در مورد حضرت امیر المؤمنین علیه‌السلام نیز باید گفت «لاولی بعدی»، ایشان خاتم ولایت می‌باشند و ولایت به ایشان ختم می‌شود.

لقب «امیر المومنین» تنها مختص به مولی الموحدین علی علیه‌السلام است . همان طور که حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌وآله این لقب را مختص به آقا علی ابن ابی طالب علیه‌السلام  کرد و به ویژه در روز غدیر این لقب برای آن بزرگوار تثبیت گردید. اما بعدها این لقب از جای خود دور خوانده شد. بعد از شهادت امیرالمومنین علیه‌السلام شخصی به امام حسن مجتبی علیه‌السلام گفت: “السلام علیک یا امیر المومنین” حضرت فرمود: این لقب خاص پدر ما علی علیه‌السلام است. روای دیگری آمد خدمت امام جعفر صادق علیه‌السلام و گفت: “السلام علیک یا امیر المومنین”. فرمود: “ذاکَ جَدُّنا علی بنُ اَبی طالب” گفت: آقا شما امیرالمومنین نیستید؟ فرمود: در معنا هستم، ولی “امیرالمومنین” لقب خاص جد ما علی بن ابی طالب است.  این روایت نشان می‌دهد که حضرت لقب امیر المومنین را یکی و فقط منسوب به آقا علی ابن ابیطالب علیه‌السلام می‌دانند، همان‌طور که خاتم النّبیین یکی است و منسوب به پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌باشد. درست است که امیر مؤمنان علیه‌السلام خاتم ولایت است و ایشان در ولایت بالاترین مقام را دارند، اما آقا امام زمان علیه‌السلام نیز آخرین ولی مقرّب الهی می‌باشند و به اعتبار این ختمیت که ختمیت ظهوری در ناسوت است خاتم الخاتم و ختم الختم باب ولایت در ناسوت است و دیگران هر کسی به قدر قرب ولایی خود به این منابع ولایت مرتبه و درجه می‌یابند. باید توجه داشت قرب به توحید بر اساس عیار ولایت سنجیده می‌شود.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده. شما اولین نفری باشید که درباره این مطلب نظر می دهد.
ارسال یک دیدگاه

ارسال یک دیدگاه