آداب معاشرت

آداب معاشرت

 

معاشرت سالم و عفیفانه زنان و مردان

زن و مرد در معاشرت اجتماعی خویش باید از هرگونه افراط و تفریط دوری نمایند و معاشرت سالم و عفیفانه داشته باشند. بدیهی است که کوچک‌ترین زیاده‌روی یا کوته‌نگری در این مسألهٔ کلان، زیان‌های جبران‌ناپذیری را بر پیکر جامعه وارد می‌سازد.

در این زمینه، برخی به تفریط گرفتار آمده‌اند و عده‌ای نیز جانب افراط را گرفته‌اند و این‌دو، برخلاف فرهنگ دینی، و به‌ویژه قرآن کریم است که مرزهای دقیق نگاه را تعیین نموده است.

قرآن کریم به «غض بصر» سفارش دارد و از تیز نگاه کردن زن و مرد به یک‌دیگر نهی می‌کند و می‌فرماید: « قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَیحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ». قرآن کریم نمی‌فرماید نگاه نکنید؛ بلکه می‌فرماید در نگاه خود خیره نشوید و از نگاه تیز، دوری نمایید؛ همان‌گونه که لقمان حکیم به فرزند خود توصیه نمی‌کند که حرفی نزند؛ بلکه به وی سفارش می‌کند که آرام سخن گوید: « وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِک إِنَّ أَنْکرَ الاْءَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِیرِ». رفتار پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و امامان معصوم علیهم‌السلام نیز بر همین‌گونه بوده است و نباید گمان نمود که آنان کار را بر خود و دیگران دشوار می‌گرفتند.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده. شما اولین نفری باشید که درباره این مطلب نظر می دهد.
ارسال یک دیدگاه

ارسال یک دیدگاه